19/12/2009 · Kategori: sevmek
Ben
Kimseyi böyle çıldırasıya sevmedim.
Zorla değil ya,
Sevemedim işte..
Kimseler yer etmedi içimde..
Senin,
Her yanımı..
Sarıp sarmaladığın kadar.
Kan yerine
Senin damarlarımda dolaşıp,
İliklerime işlediğin kadar...
Ben
Bir tek seni.
Bugün..
Yarın..
Ve daima
Hep seni seveceğim.
Kalbinde ben kaldıkça
Ve yaşadıkça..
Adının her harfine..
Kirpiğinin,
Saçının her teline..
Binlerce şiir yazacağım.
Yaşadığım her günün sonrası
Zindan karası gözlerin
Zindan karası saçların
Süslerdi gecelerimi.
Sen bilmezdin..
Ellerini ellerimde tuttuğumda
O karanlık gecelerde
Yıldızlar kadar ışıldayan bendim..
Her hangi bir gecede,
Gökyüzüne baksaydın beni görebilirdin .
Belki o zaman,
Ben diye ..
Ellerine, yüzüne
Bir avuç gökyüzü sürebilirdin.
Kır çiçekleri kadar keskin kokun vardı
Soluduğum havada.
İçtiğim her bardak çayda..
Her bardak suda..
İçtiğim her kadehte..
Yudumladığım sendin.
Bilmezdin.
Sen de içerken bir bak bardağına,
Kadehine..
Mutlaka beni göreceksin.
İşte o zaman..
İstersen..
Seni içtiğim gibi,
Sen de beni içeceksin.
Şimdi
Sen varsın ya dünyamda..
Artık sırtım gelmez yerlere...
Sen de kendini bana bırak
Mutluluk işte o zaman gelecek
Önümüzdeki bütün kapıları açılarak...
Artık biliyorum..
Her şey,
Gün gibi açık..
Gün gibi ortada...
Sen, /benim/
Günlerimi binbir renkte
Fener alaylarına döndüren..
üzümü güldüren
İyilik meleğimsin.
Sen, benim içinde yüzdüğüm
Denizimsin, okyanusumsun
Sen benim huzur bulduğum
Sessiz maviliğimsin.
Necdet GÖKNİL
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
6/12/2009 · Kategori: ask
Her şeyi bitirdik.
Her şeyi yitirdik sonunda...
Sevdamıza ait sayfalar
Her geçen gün
Hasretinle doluyor /dolmakta..
Alışamadım bir türlü yalnızlığa
He de hiç !
Gün geçtikçe..
Hepsinin adında sen olan
Sevgi çiçeklerim birer birer solmakta...
Sahildeki o çay bahçesine
Her gittiğimde..
İçtiğim her bardak çay,
Simitçi Kadir Baba'dan aldığim
Simit ile peynirin her lokması..
Boğazıma takılıyor...
Yutkunuyorum.
Gözlerim doluyor..
Düşmemek için sandalyelere tutunuyorum.
Şimdi yok sun ya..
Her geçen gün yalan oluyor..
Geriye dönmek mümkün değil.
Dönsek de..
O gün,
Bugün değil.
Ne söylersek söyleyelim
Geride kalan
Boş bir kelime
Boş bir sözdür..
Geride kalan
Yakıp, söndürdüğün
Senden kalan közdür.
Necdet GÖKNİL
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
1/12/2009 · Kategori: ask
Geriye kalan
İçimizde
Bir hüzündür şimdi...
Bizi hayata bağlayan sevda çiçekleri...
En çok da
Gözlerine benzettiğim papatyalar..
Hazan mevsimi gelmeden
Erkenden sararıp, soldu.
Bakışlarımız
Hırpalanmış sokak çocukları...
Cennetin amber kokulu bahçelerinde gez
Bu en çok sana yakışır...
Beni düşünme
Beni boş ver.
Ben de
Denize anlatırım derdimi..
Martılarla paylaşırım suskunluğumu
Küskünlüğüm,
Sessiz mavilere karışır.
Ağlamayı unuttum
Sen bilmiyorsun....
İkide bir içimi sızlatan,
Seni anlatan,
Ardından ağlatan
Şu söz dinlemez kalemimdir
Ellerim acıyor bu yüzden..
Ellerim çok acıyor...
Zamanla sensiz yaşamayı öğrenir,
Sensizliğe de alışırım.
En azından
Çalışırım...
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
« Önceki ::